Kurt Vanrenterghem, de paardenfluisteraar van de Kuurnse hippodroom.
We ontmoetten deze zomer Kurt Vanrenterghem op zijn trainingscentrum dat gelegen is aan de hoofdingang van de Kuurnse hippodroom. Er staan een twaalftal paarden op training en we stellen vast dat het op een enkele uitzondering na allemaal jonge paarden zijn die de stallen bevolken, een gelegenheid om een boeiend gesprek te voeren met een man die al jaren in de Belgische drafsport gekend is en al vele watertjes doorzwom.
Hoe kwam u in de drafsport terecht?
Het begon allemaal in de ponykoers waarin ik op jeugdige leeftijd uitkwam in de galopkoersen en later ook met pony’s in de drafkoersen. Ik kende al vlug succes en was gebeten door de microbe van de pony’s en paarden, in de tijd dat ik in de ponykoers uitkwam won ik niet minder dan 2000 koersen. Ik kwam dan in contact met de familie Lannoo en zo ging de bal volledig aan het rollen.
Het vervolg?
Tijdens mijn vrije dagen ging ik paarden trainen op het trainingscentrum van Arsène Lannoo, er kwamen steeds maar paarden bij wegens het succes van de familie als trainer en zo begon ik even later als vaste gast aan de paarden te werken. Ik deed dat heel graag en leerde veel bij, ik dacht er toen dikwijls al over na dat het wel wat zou zijn om zelf een trainingscentrum te kunnen runnen.
Na mijn tijd bij Arsène Lannoo ging ik aan de slag bij Paul Martens in Staden die toen verschillende kampioenen in huis had. Het was een tijd dat we van de ene koers naar de andere trokken, tijdens de week naar Sterrebeek, op vrijdag naar Oostende en dan nog de weekendkoersen in Kuurne of Waregem. Bij Paul kon ik ook veel opsteken over hoe een paard het best wordt aangespannen. Paul stamt af uit een familie waar men op een draver geboren werd en dat was er wel aan te zien, de paarden kwamen altijd op de eerste plaats en weer of geen weer Paul was er ’s morgens altijd vroeg bij om de paarden uit te rijden. We vormden samen een uitstekend team en ik bleef dan ook bij hem tot hij begon af te bouwen. Vandaag de dag heb ik nog steeds een groot respect voor de grootmeester uit Staden.
Na mijn tijd in Staden trok ik naar Eksaarde om de paarden te gaan trainen van Gerald Van Pollaert, ook daar had ik het geluk om met goede paarden te kunnen werken en bleven de successen niet uit. Ik werkte bij Gerald meer zelfstandig en alweer voelde ik de kriebels om een eigen trainingscentrum op te starten. Ik werkte nog korte tijd bij Lieven De Grootte en besloot een tweetal jaren terug om toch maar te beginnen met mijn eigen trainingscentrum hier aan de boorden van de Kuurnse hippodroom.
Vertel maar verder Kurt.
Ik had er lang over nagedacht maar toen ik begon stond mijn besluit vast dat ik me zou focussen op het aanleren van jonge paarden. De grote trainers in ons land hebben geen tijd om zich bezig te houden met het opleren van de jonge generatie van paarden, ze hebben het zo al druk genoeg om de paarden die in koers uitkomen klaar te stomen en moeten veel naar de koers. Ik heb natuurlijk het voordeel dat ik in België bijna iedere trainer persoonlijk ken en al vlug kreeg ik mijn trainingscentrum vol. Mijn betrachting is steeds om de paarden zo goed mogelijk op te leren zodat wanneer trainers en eigenaars hun paarden komen terug halen enkel maar in hun sulky hoeven te stappen en het paard voorbereiden op zijn latere carrière.
Hoe pak je nu die jonge paarden aan? Ik kan mij voorstellen dat dit niet altijd even makkelijk verloopt?
Ik moet zeggen dat dit vrij aardig lukt, ik heb het voor de zachte aanpak, met paarden te brutaliseren bereik je volgens mij alleen het averechtse effect. Wanneer de paarden hier aankomen laat ik ze de eerste dagen enkele tijd het getuig gewend worden in een paddock, wanneer ze volgens mij daaraan gewend zijn neem ik ze in de teugels op de parking en gaan we eens tot tussen de stallen en tot aan de piste. Nadien volgt het aanspannen, het is hier op de Kuurnse hippodroom een gedroomde locatie om jonge paarden op te leiden, er komen veel eigenaars hun paarden trainen op de hippodroom zodat de jonge paarden ook snel andere paarden gewend zijn. We hebben hier natuurlijk ook de verschillende binnenpistes zodat ze niet altijd hetzelfde rondje moeten draaien wat dan weer heel goed is om het bit gewend te worden.
Echt geen ambitie om koerspaarden te trainen?
Ach, de concurrentie is erg hard en het is een keuze die ik gemaakt heb om jonge paarden op te leren, ik heb er tot nu toe nog geen minuut spijt gehad van mijn keuze. Het is trouwens wel zo dat er verschillende eigenaars met hun paarden bij mij komen waarvan ik hun paarden dan train op de Kuurnse hippodroom en dit met wisselend succes. Zo komen wekelijks Georges Vanhoorneweder, Jean Dedeurwaarder, Nazaire Buyssens en Roger Slots met hun paarden tot bij mij. Verder zit hier ook PHARAON NOIR die zich deze winter volledig ontbolsterde sinds hij op mijn trainingscentrum aankwam. Het paard had echt geen vertrouwen en Gerard Vergaerde gaf me ‘carte blanche’ met dit paard en beiden hebben we onze kans gegrepen, na succesvol te zijn geweest in Mons in de koersen voorbehouden aan Franse paarden kon hij zich ook al bewijzen op de Franse provinciebanen
Zelf eigenaar van een paard worden?
Ik heb vroeger VOLO NOORDHOF in koers gehad die toch een 800.000 Belgische franken wist te verdienen en waaraan ik veel plezier beleefde, momenteel is de ambitie er niet om zelf terug eigenaar te worden maar ik zeg niet dat ik later niet nog eens een paardje aankoop maar laat me voorlopig maar verder doen zoals ik bezig ben.
Nog een slotwoord misschien?
Ik ben opgegroeid tussen de paarden en ben heel blij dat ik van mijn hobby mijn beroep heb kunnen maken, ik moet ook mijn vriendin dankbaar zijn die mij voor 100% steunt en van mijn vader krijg ik ook heel regelmatig een helpende hand. Ik wens verder ook eigenaars en trainers te bedanken die me tot nu toe hun paarden in vertrouwen schonken, zonder de massale steun en aanmoedigingen die ik kreeg zou dit trainingscentrum anders niet van de grond zijn gekomen. Ik hoop dat ik nu op de ingeslagen weg kan verder doen en wat de verre toekomst brengt zullen we wel zien.
Alvast bedankt om ons te woord te staan en veel succes verder.
Thierry Hoorne.
